Hij is nu een hetje.

Wat gaat de tijd toch snel. Onze Wubbo is al weer bijna negen maanden en sinds donderdag een hetje.

Donderdagmorgen hebben we hem al om half 10 naar de dierenarts gebracht. Waar Wim onze dierenarts hem een injectie in een spier probeerde de geven. Aangezien ik Wubbo niet kon afleiden met een koekje, zag hij die spuit niet zo zitten. Na drie keer steken, was de spuit eindelijk leeg. De peniciline ging er daarna zonder problemen in, hij was per slot van rekening al verdoofd.

Nu nog een hij, straks een hetje.

Ik ben gebleven tot hij echt sliep. Om kwart over 3 mocht ik hem weer ophalen. En wat denk je, daar stond niet een slaperige zielige hond, maar een drukke klaarwakkere hond die graag naar huis wou. Iris en ik hadden moeite om hem in toom te houden. En toen de klep van de auto openging sprong hij er direct in. En dat te bedenken dat wij hem erin hadden willen tillen. Eenmaal thuisgekomen en na een halve bak voer gegeten te hebben werd hij toch wat kalmer. Na een pijnstiller te hebben genomen heeft hij de hele nacht doorgeslapen.


Vrijdag was hij heel rustig en zaterdagavond, toen de ergste hitte eenmaal voorbij was hebben we voor de eerste keer weer met hem gewandeld. Zijn behoefte doen gaat een beetje moeizaam, maar wordt met de dag beter. Zondagmorgen op tijd gewandeld met de honden, daarna is Wubbo erg onrustig. Ik vermoed dat hij wat pijn heeft en waag er nog een pijnstiller aan. Een half uur later komt hij tot rust en valt in slaap op de koude tegels. En dat is maar goed ook want het is inmiddels 2 uur en 30 graden buiten.

Al met al is de castratie 100% meegevallen. Alou was altijd veel zieker na een narcose. Deze meneer schijnt bijna nergens last van te hebben. Nu nog een beetje minder puberen, dan kunnen we weer vooruit met hem.

Floriade

Het is al weer een hele tijd geleden dat ik iets geschreven heb. Shame on me. Altijd dezelfde smoesjes, druk, druk, druk. Vanaf woensdag kan ik die smoes niet meer gebruiken want dan heb ik mijn B-examen tenor trombone erop zitten. Dus dan kunnen er nog wat artikelen uit de oude doos geplaatst worden, als er foto's van zijn.

Bloemenhondje Wubbo

Afijn om nu maar eens echt met mijn blog te beginnen : zondag was het zover, we gingen met Jong Nederland naar de Floriade om daar een concert te geven. Slechts 2 keer geoefend en een vervangende dirigent mee en geen drummer, dus "fingers crossed". Zowel het A-blaasorkest als het B-percussie orkest en nog wat aanhang gingen mee. Wubbo en Iris waren ook van de partij. Met zijn allen vertrokken we met een grote dubbeldekkerbus naar Venlo. Nee toch niet met zijn allen, het bestuur stond nog op de stoep, dus daar moesten we voor terug. Wubbo lag lekker knus aan onze voeten onder de tafel te pitten. Je zag hem denken : dit is minder eng dan de buurtbus.

Iris en Wubbo op de Rabotoren

Eenmaal aangekomen konden wij onze spullen in de kleedkamers zetten en de aanhang werd bij de hoofdingang gedropt, waar ik Iris en Wubbo weer ontmoette. Had Wubbo toch een fledderpoep midden op het pad neergelegd, en Iris had geen poepzakjes.... Stond ze daar met een rode kop. Van daaruit hebben we tot 12 uur rondgelopen om vervolgens mijn lunchpakket te halen. Wubbo netjes vooraan lopend en af en toe wat te hard trekkend. Na een welverdiende lunch en een halve liter water voor Wubbo konden we er weer tegenaan.

Een prachtig, groen gedekte tafel, voor de sier....

Wubbo hebben we toen maar aan de lange lijn laten lopen, want zijn geduld was op. Geeft niet hoor menneke je bent nog maar een pup. In Villa Flora aangekomen blijkt dat een erg mooi paviljoen te zijn, waar we ons hebben vergaapt aan de mooie planten. We maken voor de eerste keer kennis met het fenomeen Japanner. Zo bang als de meeste Aziaten zijn voor honden, zo gek zijn de Japanners ermee. Resultaat, we moeten wel 100 keer uitleggen dat Wuppie onze Guidance Dog in Trainig is, dus NO TOUCH. But he's so cute, is de standaard opmerking. Ook komen we er niet onderuit om met 6 geisha's op de foto te gaan en dat levert een leuk plaatje op.

Onze grootste fans van vandaag.

De hele rest van de dag worden we door elke passerende Japanner gefotografeerd. In het begin stapt Iris nog opzij omdat ze denkt dat er iemand anders op de foto moet, dus daar lachen we dan ook smakelijk om. Wat de Floriade betreft is onze conclusie eensluidend. Deze is de moeite waard als je van mooie tuinen houdt of ideeën op wil doen. Maar verder zijn er maar een paar mooie paviljoens. Als je niet voor de tuinen komt is € 25,- echt aan de royale kant.

Blaasorkest A van Jong Nederland Asten

Dan komt de tijd voor ons optreden  en gaan we terug naar de kleedkamer om om te kleden. Wubbo en Iris worden van drinken voorzien en als we omgekleed zijn gaan we naar de hoofdingang. Onderweg vertelt Jack, onze interim dirigent, ons dat hij net voor de zesde keer opa is geworden. Hij glimt aan alle kanten van trots. Als alles opgesteld is kunnen we beginnen. Het gaat niet echt vlekkeloos, maar klinkt ook niet slecht. Volgens Iris was het een goed optreden. Wubbo zal het allemaal worst wezen, die heeft lekker door de muziek heen gepit. Zelfs tijdens het optreden van het percussieorkest slaap hij lekker naast Iris in de schaduw. Tijdens ons tweede optreden drumt de dirigent van de percussiegroep en het klinkt gelijk een heel stuk beter.

Die in dat cirkeltje, dat ben ik.

Al met al was het een vermoeiende dag, ook voor Wubbo. Maar hij begint echt een hond te worden die je overal mee naartoe kunt nemen. Hij heeft op wel honderd verschillende ondergronden gelopen, van beton tot rooster, van traanplaat tot kunstgras, je kunt het zo gek niet noemen. En alleen bij kunstgras keek hij even raar op. Hij heeft zich maar een keer echt misdragen toen er een hulphond voorbij kwam, maar daar mocht hij niet naartoe van ons. Gek hè?

Wubbo 6,5 maanden

O ja Wubbo heeft zijn eerste uitnodiging al binnen om een labrador teefje te komen dekken. Misschien een idee KNGF?

Samen slapen

We hebben een matje van 1 bij 1 meter in de kamer liggen. En wat denk je, allebei de honden slapen daar graag. Als het kan zelfs samen.

Met Wubbo naar de universiteitskliniek

Met Faïsca van de KNGF is afgesproken dat we vandaag naar Utrecht zullen gaan, zodat Wubbo onderzocht kan worden. Wubbo gilt het namelijk af en toe uit van de pijn en wij weten niet waarom. Omdat Wubbo zo gigantisch hard groeit willen we geen risico lopen. Vandaar dat wij rond kwart over 11 in de auto stappen op weg naar Utrecht. John en ik verwachten dat Wubbo lastig wordt, hij heeft immers sinds gisteravond 18:00 uur niks meer gegeten. Maar het tegendeel is waar. Hij is super relaxed, gelukkig maar.

We komen ruim op tijd aan en ik besluit om Wubbo nog even in de goot uit te laten. Van de KNGF zijn 3 personen aanwezig Daniëlle, Faïsca en nog iemand. Van geleidehondenHyves had ik begrepen dat het een hele reünie wordt, dus we zijn niet verbaasd als we Lenka, Nala en Mabel treffen die hun 1jaarse keuring krijgen vandaag. Ukas van 6 maanden is er en Irwin met Sharon en man, Noortje en Freya met Jannie en haar man komen later. We missen Tessie met haar baasje Marja.

Spelen met Ivo

Ook Ivo vind het leuk dat we een pup in huis hebben. Hij speelt dan ook regelmatig met hem. Maar twee tegen een in de tuin is dat wel eerlijk?

Poster puppy

Toe we met de buurtbus weg zijn geweest hebben we de poster van het KNGF bij het bushokje zien hangen. Daar moet natuurlijk een foto van gemaakt worden met Wubbo ervoor. Wat een knappe vent hè?

Ik ben toch zeker net zo knap als dat fotomodel?

Kapper thuis

Mony komt ons allemaal knippen vandaag. Dus weer een kans voor Wubbo om met de haren te gaan spelen. We besluiten om snel wat foto's van ons kleine monstertje te nemen en hem dan te vertellen dat haren eten toch echt niet mag.

Hé wat is dat voor een leuk spul, dat blijft aan je lippen hangen.

Buurtbus

De buurtbus stopt bijna bij ons voor de deur, het ligt dus voor de hand om hier eens een reis mee te maken. Vorige week hadden we  het plan gevat om met de buurtbus naar het dorp te gaan, een kop koffie te drinken en daarna met de buurtbus terug. Maar dan hadden we wel anderhalf uur koffie moeten gaan drinken of terug moeten lopen. Nou is het ongeveer 25 minuten lopen, dus voor Wubbo teveel. En anderhalf uur koffiedrinken is wat veel van het goede voor ons. Dus dat plan hebben we maar laten varen.

Deze week hebben we een ander plan gevat. We gaan met de buurtbus naar Deurne en kunnen dan na een half uur stationstraining terug naar huis. Dat plan ziet er heel wat beter uit. Bij de halte aangekomen snappen we niks van het reisschema, aan welke kant van de weg moeten we nu gaan staan? Het lijkt wel alsof de bus naar Geldrop aan dezelfde kant stopt als de bus naar Deurne. Dat kan toch niet?

Kom mee naar buiten allemaal

De lente is in de lucht. De vogeltjes flierefluiten, de temperatuur schiet omhoog en de bomen schieten uit. Tijd om Wubbo kennis te laten maken met de tuin. De eerste keer dat Wubbo buiten komt schrikt hij zich een hoedje. Onze buurhond Ollie is ook buiten en die blaft!!! Oeh dat is eng, hij weet niet hoe snel hij naar binnen moet vluchten. Na verloop van tijd went hij eraan en durft zich toch weer te laten zien in de tuin. Samen met Alou wel te verstaan want dat is toch gezelliger. Ze liggen allebei met een bot in de tuin. Knus hè?

Stereo botje knagen.

Huisbezoek PPZ

Er staat vanmorgen weer een huisbezoek van de KNGF op het programma. Deze keer is het Faïsca (uitgesproken : Feejeska) die ons met een bezoek vereert. Maar lang voordat zij aanbelt liggen wij erg in een deuk om een actie die Wubbo uithaalt. Alou  ligt lekker op de grond terwijl wij Wubbo het commando zit geven. En waar denk je dat hij gaat zitten? Bovenop Alou, dat zit in ieder geval lekker zacht. Wubbo toch alsof onze kamer niet groot genoeg is.

Dat zit lekkerder dan op de koude grond.

Wisselen

We vroegen ons de afgelopen dagen al af waarom Wubbo zo vervelend is. Hij vraagt om de haverklap aandacht en als je dan met hem speelt geeft hij er al snel de brui aan. Bovendien hangt hij nu nog meer in Alou d'r kraag. Kortom hij is erg ongedurig.

Wat blijkt? Hij is aan het wisselen. Twee snijtanden boven zijn er al uit. Onze Wubbo heeft een fietsenrek! Nou hopen dat de rest snel volgt.

Shoppen

Iris en ik hebben allebei broeken nodig, dus we hebben een middag stad ingepland. De heren hebben beloofd om op de honden te passen. Nou op Wubbo dan want op Alou hoef je niet te passen want die gedraagt zich wel.

Nou dat hebben ze geweten! Of tenminste John, want Ivo verdween al snel naar zijn kamer. John heeft om de haverklap moeten controleren of hij niet wat uitvrat. Wat hij natuurlijk ook deed. Hij probeerde plukken gras uit het gazon te trekken, gaten te graven, de rododendron kaal te plukken en nog veel meer.

Hondemanden

Wubbo slaapt het liefste in dezelfde mand als Alou. Maar dat kan niet lang meer. Eigenlijk kan het al niet meer. Meneer Wubbo groeit namelijk niet als kool, zoals de gewone pup. Nee meneertje groeit als een olifant. Hij woog gisteren maar liefst 15,5 kilo. Dus hebben we gisteren besloten om Alou met kussen en al weer te verhuizen naar haar oude stekkie en Wubbo plek te geven in zijn eigen grote mand. Zo gezegd zo gedaan alleen Wubbo denkt daar anders over.

 

Samen in de grote mand

Het eerste treinritje naar Eindhoven

Dinsdagmiddag is vanaf vandaag onze vaste Wubbo middag. Voor vanmiddag staat er een ritje met de trein gepland. De OV chipkaart is al aangeschaft en opgeladen, we denken goed beslagen ten ijs te komen. Dus wij gaan om 1 uur al richting Deurne. We kijken nog wat rond op het perron. en gaan op een bankje zitten, zodat Wubbo alles goed in zich op kan nemen.

Hij neemt alles in zich op.

Stofzuigen

Vorige week had Wubbo het op de stofzuiger en de dweil voorzien. Nou kijken wij regelmatig naar de dog whisperer en wat die daarover zegt is dat je duidelijk moet laten merken dat de stofzuiger jouw eigendom is. Nou wil ik zijn technieken niet op Wubbo botvieren, dus we hebben een eigen strategie bedacht, met hetzelfde achterliggende idee.

Elke keer als Wubbo in de buurt van de stofzuiger of dweil komt, gaan wij tussen de stofzuiger en Wubbo in staan, daardoor staan we ook automatisch met de rug naar hem toe. Daar zijn we heel consequent in geweest, wat heel vermoeiend was, want hij was echt in een speelbui. Als het te erg werd stuurden we hem in zijn mand.

Voorbeeldig!

Filmpje

Bij de blog van 15 februari (Mateusz heeft zichzelf buitengesloten) is nog een filmpje geplaatst.

Veel aanspraak

Donderdags gaan we bij de Lidl winkelen en vrijdags bij AH. Dat zit vast in ons schema en omdat Iris samen met mij naar de winkel gaat, kan Wubbo ook elke keer mee. Gisteren bij de Lidl heeft hij zich weer voorbeeldig gedragen.

Vandaag gaan we eerst een OV-chipkaart halen, zodat we binnenkort ons eerste ritje met bus of trein kunnen maken. Daarvoor moeten we bij de tijdschriftenwinkel zijn. Daar aangekomen hebben we constant aanspraak. Het is wat met zo'n pup. Weer leg ik uit dat het niet zielig is voor Wubbo dat mensen hem niet mogen aaien. Dat het voor de mensen zelf zieliger is. Dat hij thuis gewoon een huishond is en als hij losloopt in het bos ook. Dat hij dan alle aandacht van de wereld krijgt. En dat hij, als hij aan de riem loopt, moet leren dat hij geen aandacht krijgt en moet werken.

Voorlopig de laatste inentingen

Vandaag is het weer tijd voor de dierenarts. Wubbo krijgt voorlopig de laatste inentingen. Allereerst wordt hij natuurlijk weer gewogen. Het menneke is sinds gisteren 3 maanden oud en inmiddels 14,4 kilo zwaar. Hij komt dus, op het moment, anderhalve kilo per week aan. Dat is dus een halve kilo meer dan de gemiddelde labrador. Ons zwarte monstertje wordt een zwarte reus. Hij heeft ook altijd honger, als je hem 20 keer op een dag zou voeren zou hij het ook 20 keer opeten.

Wubbo in de wachtkamer

Wubbo en Alou samen uitlaten

Een keer in de week laten we Alou en Wubbo samen uit in het bos. Dan stoppen we Wubbo in de fietstas en Alou gaat aan de riem naast de fiets. Aan het eind van de straat kan Alou dan los. We fietsen met Wubbo in de fietstas voorbij het kinderboerderijtje, steken de Polderweg over en vervolgen onze weg door het bos. Alou rent lekker mee, blijft af en toe achter om te snuffelen en komt braaf terug als je haar roept.

Wij zijn er al klaar voor, schiet eens op! 

Carnavalsoptocht

Gisteren ben ik met Jong Nederland naar de sleuteloverdracht. We gaan er elk jaar met de marchingband naartoe, in carnavalskleding natuurlijk. De mannen passen op Wubbo dit keer. Ik ben erg moe als ik thuiskom, dus het is des te prettiger dat John lasagna heeft kookt. Hij was overigens erg lekker.

Vandaag gaan we met de marchingband aan de optocht meedoen. Omdat we in het midden lopen zien we niks van de optocht. Het eerste deel heb ik nauwelijks gezien omdat er zoveel volk voor me stond. Het ging erg goed moet ik zeggen.

Degenen die mij kennen weten dat ik een slechte knie en een slechte enkel heb. Bovendien ben ik ook nog behoorlijk zwaar, dus ik was bang dat ik het einde niet zou halen. Maar wat schetst mijn verbazing, ik loop hem helemaal uit. Yes!!

Eten in beeld

Aan de voedertijd zit een heel ritueel vast. Eerst roepen we dat er eten is, anders komt Alou niet op tijd. Dan moeten ze voor de deur van de berging wachten, tot we klaar zijn.

Wachten op voer

Dan wordt er 2 keer per dag olie bij het voer gedaan, tegen de roos. En er wordt op het fluitje geblazen.

Alweer wegen

Tegenwoordig gaan we op donderdag boodschappen doen bij de Lidl en op vrijdag bij AH. Bij de Lidl op het plein is ook een Dobey, waar ze een hondenweegschaal hebben staan. Daar gaan we Wubbo nu dus wegen. Vorige week woog hij 11,5 kilo. Tot onze schrik weegt hij nu al 13 kilo. Maar liefst 1,5 kilo aangekomen. Wat wil je, hij eet ook al 4 x 100 gram voer, de veelvraat.

Wubbo op de weegschaal.

Mateusz heeft zichzelf buitengesloten

Mateusz, de vriend van Iris heeft zichzelf buitebgesloten. En dat betekent feest, want hij was net Diëgo aan het uitlaten. Hij komt dus bij ons de sleutel halen en heeft Diëgo bij zich. Wij pakken een kop koffie en laten Diëgo binnen. Die doet gelijk een klein plasje van op winding. Het is maar goed dat we dat gewend zijn.

Ze vermaken zich prima en weten niet van ophouden. Na een kwartier breien we er een eind aan, en prompt doet Wubbo een plas. Mateusz kan met sleutel weer naar huis, waar Diëgo wel van vermoeidheid om zal vallen. Wubbo ploft in ieder geval in Alou's mand en komt er voorlopig niet meer uit.

Op naar de ijsbaan

Omdat het tot nu toe steeds te druk was op de ijsbaan, ga ik er met de honden onder schooltijd naartoe. Aangezien het waarschijnlijk de laatste dag is zie ik mijn kans schoon. De honden vinden het echter niets bijzonders en al gauw lopen we door.

Mini en maxi op de ijsbaan

Als twee honden vechten om een been.....

Wij hebben geen derde hond, dus die kan ook niet met het botje heen gaan. Als we Wubbo en Alou een bot of kauwstaafje geven willen ze allebei hetzelfde botje hebben. Dat brengt een heel schouwspel teweeg met veel gegrom en gesnauw. Het eindigt er altijd mee dat Alou het lekkerste botje te pakken krijgt en Wubbo probeert om ze af en toe ook op dat botje te bijten, of ermee vandoor te gaan. Wij kunnen er wel om lachen, al proberen we natuurlijk regelmatig om beide honden te voorzien van een eigen botje, wat meestal niet lukt.

Ik wil het botje dat jij hebt, en geen ander

Jeetje wat wordt hij groot

De foto's spreken voor zich

24-1-2012

Mand vol hond 11-2-2012

Aanval van achteren

Het winkelen met Wubbo gaat voorbeeldig. Hij is erg goed af te leiden bij schappen die lekker ruiken. Hij gaat en blijft netjes zitten op de momenten dat dat nodig is. Wat kun je nog meer verwachten van een pup.

Ziek

Ivo was al ziek, maar gaat toch naar school. Ik ben maandag tijdens de repetitie van het B orkest van Jong Nederland ziek geworden. Maarten de andere trombonist was er niet, ook ziek. Het was erg intensief want we speelden de carnavalsstukken door en daarna nog  de stukken voor de uitvoering van het HAJ concert in maart. Ik was helemaal op toen ik thuis kwam en kon rechtstreeks naar bed. Voor alle zekerheid heb ik Wubbo eerst maar uitgelaten. Ook de tromboneles van vanmiddag heb ik af kunnen bellen, zo snipverkouden ben ik.

Met Wubbo is alles goed. Hij plast nog af en toe binnen, gaat wat moeilijk slapen en we zijn er nog niet helemaal zeker van dat hij 's nachts doorslaapt. Maar wij leren hem steeds beter kennen en hij ons. Het gaat ons steeds beter af. Het is nu niet alleen vermoeiend meer en daardoor wordt het ook steeds leuker met Wubbo. Oh ja, Wubbo heeft sinds vanavond dubbel geklapte oortjes, net als Alou.

Het kwispelt

Je staat er niet bij stil dat een hond bij geboorte nog niet kwispelt. Wij weten het nu, want vanaf gisteren kwispelt Wubbo. Als je nu binnenkomt komen mini en maxi je al kwispelend tegemoet. We worden er helemaal vrolijk van.

Vandaag is Renske van de KNGF weer geweest. Toen ze binnenkwam hebben we haar meteen gezegd dat Wubbo last had van een achterpoot. Maandag lijkt hij een spiertje in zijn achterpoot verrekt te hebben tijdens het spelen met Alou en gisteren struikelde John over hem en toe jankte hij ook de hele boel bij elkaar. Ook heeft hij eventjes mank gelopen. Kortom we vertrouwen het niet helemaal, dus kijkt Renske hem even na, maar kan niks vinden. De komende dagen mag hij nog niet spelen met andere honden. Volgende week proberen we het weer eens.

Sneeuw

Voor Wubbo is het de eerste keer sneeuw. Hij vindt het wel interessant om 4 uur 's nachts. Maar daar heb ik dan geen oren naar. Gauw een plas en een poep doen en dan naar binnen. Morgenvroeg meer sneeuw.

Weer binnen laat ik hem met Alou samen in de bench slapen. Ik ben nog toe aan wat nachtrust en heb geen zin in gemiep. 's Morgens blijkt hij het ijs in de goot veel interessanter te vinden dan de sneeuw. Hij breekt het met zijn pootjes en probeert het op te eten. Ook test hij de gladheid van het ijs. Misschien kan hij beter rayonhoofd worden want volgens mij heeft hij verstand van ijs. De sneeuw is wel raar want ineens zitten alle luchtjes onder de sneeuw en al gauw loopt hij met een hoopje sneeuw op zijn neus. En net als je dan een foto wil maken is de sneeuw weg.

2 dagen later kijkt hij zo ook naar hoe de sneeuw valt.

Mony heeft een logeetje

Grote hoop lol

Mony heeft de puggel, genaamd Bikkel, van Han en Renate te logeren. We hebben dan ook afgesproken on de pups met elkaar te laten spelen. Bikkel is 4 maanden en een scheetje om te zien. Hij heeft een beagle kop, maar zijn snuitje is wat korter en hij heeft een krulstaart, maar die krult niet zo erg als die van een mopshond. Kortom een zeer geslaagde kruising, het is gewoon een erg leuk hondje. Hij is trouwens wel stronteigenwijs, zou hij dat van de beagle hebben?

Naar de boot

Omdat het de komende week flink gaat vriezen moeten John en ik naar de boot om in alle afvoeren anti-vries te doen. We willen per slot van rekening niet dat alles in het voorjaar kapot gevroren is. We besluiten om Wubbo mee te nemen, dan leert hij de boot ook kennen. Het is een flinke rit van 1 uur en 20 minuten, dus ik ben erop voorbereid. Kauwstaafje en varkensoortje mee en voldoende voer, daar moet hij de rit wel mee doorkomen.

Spelen met Luca

We hebben een afspraak gemaakt met Ushi, om Wubbo vandaag met Luca (hun 6 maanden oude bruine labrador) te laten spelen in het bos. Ik ga met Wobbo in de fietstas naar hun huis toe en bel aan. Er blijkt niemand meer te zijn. Nou ben ik inderdaad 5 minuten te laat, want die kleine druif wou niet helemaal meewerken. Niet getreurd, die zijn vast al naar het bos. En jawel hoor, ik kom ze al gauw tegen, Ushi, Anne en Luca.

Geen goede foto van te maken

Op naar het station

Vandaag zijn we met Wubbo naar het station geweest. In de auto piept hij een eind weg. Iris probeert hem af te leiden met een kauwstaafje. Daar is hij normaal erg gek op, maar nu taalt hij er niet naar. Toch doet hij het redelijk.

Vaccinatie

In overleg met Renske van de KNGF wordt Wubbo vandaag ingeënt. De afspraak is gemaakt om 14:30 uur. Ivo, Iris en Alou gaan allemaal mee. Eenmaal aangekomen wegen we Wubbo, hij weegt inmiddels 8,2 kilo. Alou is mee omdat haar oren vuil zijn, we willen er zeker van zijn dat ze geen oormijt heeft, dat is namelijk besmettelijk. Haar oren zijn gelukkig alleen maar vuil.

Eenmaal binnengekomen wordt Wubbo binnenstebuiten gekeerd en gezond bevonden. Bij de prik leiden we hem af en hij voelt het eigenlijk pas als alles al voorbij is. Volgende week moet hij ontwormd worden en over drie weken krijgt hij nog een inenting.

Danig onder de indruk van de dierenarts

PPZ op bezoek

Vandaag staat het eerste bezoek van de KNGF op het programma. Renske van de afdeling puppy- en pleeggezinnenzorg, in het kort PPZ is er dan ook rond 10 uur. John zorgt voor de koffie, en al gauw praten we honderduit over Wubbo. We krijgen de nodige tips, want we blijken toch nog wel het een en ander fout te doen. Ook moet Wubbo vanaf vandaag echt in de goot voor het huis gaan plassen.

De honden houden elkaar aardig bezig

Ut gih goe

Op z'n Astens gezegd, het gaat goed. Alhoewel hij toch nog een keer binnen geplast en gepoept heeft, weten we steeds beter wanneer hij naar buiten moet. Als ik nu met hem naar de goot loop doet hij z'n behoeft binnen 5 minuten. beter kan toch bijna niet. De commando's zit en hier lijkt hij al goed te kennen. Af vergt nog wat oefening, want als we dat oefenen gaat hij steeds staan.

Gisteren en vandaag heeft hij tot half 9 geslapen, wat natuurlijk een zaligheid is. Omdat ik zaterdag toch een heel stuk eerder op was dan de rest, ben ik met Wubbo weer naar de bakker geweest om broodjes te halen.  Op  de heenweg kwam ik Fé tegen, die ook naar de bakker moest. Dat kwam goed uit, want op de heenweg loopt hij nog niet zo goed. Als er iemand meeloopt, loopt hij een stuk beter.

Hulp van Ivo

Ivo en Wubbo

Er staat al weer en hele boodschappenlijst op mijn bord, dus deze keer Ivo's hulp ingeroepen. Zolang Wubbo zo klein is, is het makkelijker om de inkopen met z'n tweeën te doen. We proberen het nog eens met Wubbo op de vloer van de bijrijder. Tot nu toe was dat niet zo'n succes, maar deze keer gaat het niet slecht. Ivo laat hem steeds zitten en geeft hem dan een beloning. Dat gaat prima zo!!

Los in het bos

Vandaag met Alou en Wubbo naar het bos geweest. Het wordt tijd dat Wubbo eens wat andere honden leert kennen. Dus Wubbo wordt in de fietstas gehesen en Alou gaat aan de lijn. In het bos komen we prompt Brit met haar baasjes tegen, een van Alou's favoriete speelmaatjes. Brit is een zweedse herdershond, oftewel Vallhund en is een heel sociaal hondje.

Wubbo is afwachtend, maar na 5 minuten spelen ze dan toch. Al gauw moeten we het spel afbreken omdat hij anders teveel beweging krijgt. 10 minuten is het maximum voor de "grote" wandeling . We moeten nog terug lopen naar de fiets dus jammer, volgende keer meer.

Wubbo en Brit

Schrokop

Ik ben te lui om staand te eten

Etenstijd is het om 8, 12, 16 en 20 uur, en dat weet Wubbo beter dan wij. Als ik dan naar de berging ga om Alou d'r voer te halen staat hij al om me heen te springen. Vervolgens moet hij iets héééél moeilijks doen, namelijk zit en blijf voor de deur van de berging. En als ik dan met een bak voer voor Alou terug kom springt hij weer om mijn voeten. Het is dan een hele kunst om niet bovenop meneertje te gaan staan.

Wubbo in de fietstas

Als ik Wubbo mee naar het bos wil nemen om hem daar los te laten lopen, kan ik dat niet te voet doen. Dan blijven er dus 2 opties open. Met de auto naar het bos, of mee in de fietstas. Alou ging in de eerste weken ook overal in de fietstas mee naartoe, dus ik vind deze optie zeker het proberen waard.

Hij doet "het" in de goot!!!

Superpuppy

Wubbo heeft gisteren een superdag gehad. Ondanks dat hij binnen geplast en gepoept heeft zijn we uitermate tevreden. Hij is rustig (voor een pup), is goed af te leiden met een kauwstaafje of bot. Speelt gepassioneerd met de flos en speelt leuk met Alou zonder te ver te gaan en hij gaat af en toe uit zichzelf in de bench liggen. Kortom een superpuppy en een genot om in huis te hebben.

Voorgekauwde botjes

Vanmorgen was het half 7. Niet slecht toch? Toch ben ik kei-kapot, maar dat is denk ik doordat ik 's morgens niet aan een dutje toekom. Tegen de tijd dat meneer Wubbo is uitgeslapen ben ik al met Alou uit geweest en heb me gedoucht. En daarna is meneer wakker en moet uitgelaten worden.

Dit keer doet hij het braaf buiten, na eerder vandaag 1 keer binnen gepoept en 2 keer binnengeplast te hebben.  Nou zou je zeggen te laat uitgelaten, maar nee hoor even daarvoor had ik hem uitgelaten. Maar dan schakelt hij over in speel-mode en dan is er niks meer met hem aan te vangen.

Wubbo doet zich tegoed aan een voorgekauwd botje

Geradbraakt

Poeh vanmorgen was ik echt geradbraakt, maar niet door Wubbo. De hele nacht heb ik liggen spoken omdat ik buikgriep had. Wubbo meldde zich pas om kwart over 5. Nadat ik hem heb uitgelaten wil hij niet echt gaan slapen, dus neem ik hem op mijn buik. Na een half uur is hij rustig en kunnen we allebei terug naar bed.

Ik hoor om half 9 Alou overgeven. Zij is ook niet helemaal in orde. Die kleine spruit is natuurlijk ook direct van de partij. Dus eerst Wubbo uitlaten en daarna de troep opruimen. Dat gaat allemaal prima.

Boodschappen

O jee wat nu, ik moet toch echt boodschappen doen voor het weekend. Aangezien Wubbo het erg goed doet besluiten Iris en ik om hem toch maar mee te nemen naar AH. KNGF pasje mee en een extra boodschappentas voor in het kinderzitje van de boodschappenkar. En vooral keukenrol en poepzakje niet vergeten voor de ongelukjes. We spreken af dat als het niet gaat, we direct naar huis terug gaan.

Nekbreker

De komende tijd wordt het oppassen waar je je voeten neerzet, want waar je ook naartoe loopt Wubbo loopt altijd voor je voeten. Zelfs nu ik een stukje schrijf voor de blog ligt hij bovenop mijn tenen. Soms is dat lastig en soms lekker warm. Het is vooral vertederend.

Wubbo

Dit is hem dan : Wubbo

We moeten om 11 uur in Amstelveen zijn om onze pup op te halen. We vertrekken om kwart over 9 en komen gelukkig geen files tegen, dus we zijn lekker op tijd. We gaan allemaal naar de kantine, waar de koffie en thee al klaar staan. De kaas-uien broodjes die we erbij krijgen zijn erg lekker.

Woensdag is het zover

De brief van de KNGF is, na een omweg, dan eindelijk binnen. We worden 11 januari om 11 uur verwacht in Amstelveen.

In een eerder telefoongesprek hebben we al te horen gekregen dat het een kruising is tussen een Duitse Herder en een zwarte Labrador. De pups zijn allemaal zwart en er zijn 4 reutjes en een teefje. De moeder heet Hinti en was zelf ook een kruising tussen een labrador en een Duitse Herder. De namen van het nest beginnen met een W. En er is een kans dat onze pup gesponsord wordt.

Gelukkig nieuwjaar

Hallo ik ben Alou

Hallo allemaal. Namens mijn familie wens ik jullie allemaal een geweldig nieuwjaar.

Mag ik mezelf even voorstellen. Ik ben Alou, de hond van dit gezin en al bijna 10 jaar. Mijn baasjes zijn Heleen en John en hun uit de kluiten gewassen mensenpups Iris en Ivo. Mijn baasjes zeggen dat ik een hyperactieve theemuts ben, maar daar ben ik het natuurlijk niet mee eens. Mijn hobbies zijn eten, slapen en in het bos rennen met andere honden.