Als ik Wubbo mee naar het bos wil nemen om hem daar los te laten lopen, kan ik dat niet te voet doen. Dan blijven er dus 2 opties open. Met de auto naar het bos, of mee in de fietstas. Alou ging in de eerste weken ook overal in de fietstas mee naartoe, dus ik vind deze optie zeker het proberen waard.
Dus zo gezegd zo gedaan, Wubbo gaat en de fietstas waar ik hem vastleg met de riem van het fluitje. Ik ga voor een proefritje niet zo ver. Naar de bakker 300 meter verderop, maar voor alle zekerheid houd ik hem bij zijn halsband vast. In het begin is hij nog wat onrustig, maar al gauw zit hij om zich heen te kijken. Wat is het toch een fijne pup zeg.
Bij de bakker aangekomen mag hij eruit en mee naar binnen. We halen een brood en broodjes voor tussen de middag en vervolgen onze weg naar de dierenwinkel. Kauwstaafjes kopen, want die vliegen erdoorheen.
Binnengekomen trekt hij onmiddelijk de aandacht van een van de dames. Haar moeder is bezig geweest voor een pleegpuppy van hulphond. Dat wil niet zo vlotten, dus zij wil zich ook gaan inschrijven voor een KNGF puppy. Ik geef haar de weblink, zodat haar moeder eens na kan lezen hoe het ons is vergaan. De rest van het personeel vindt hem ook oh zo schattig en vraagt me de hemd van het lijf. Heel gezellig zoveel aandacht, maar ik besluit toch maar eens naar huis te gaan want Wubbo begint overal de prijskaartjes af te trekken.
 |
| Op de voeten in slaap vallen, niet altijd even handig. |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten