Wubbo

Dit is hem dan : Wubbo

We moeten om 11 uur in Amstelveen zijn om onze pup op te halen. We vertrekken om kwart over 9 en komen gelukkig geen files tegen, dus we zijn lekker op tijd. We gaan allemaal naar de kantine, waar de koffie en thee al klaar staan. De kaas-uien broodjes die we erbij krijgen zijn erg lekker.

De fokgastgezinnen van moeder Hinti en vader Nevil zijn ook aanwezig met hun honden. We kunnen dus zien dat ze uit een goed nest komen. Moeder Hinti is een erg zachtaardige hond met een zachte vacht met slag en een duitse herder staart. Vader Nevil is een mooie stevige blonde labrador met een mooie vierkante kop.

Hinti en Nevil

Marieke van de KNGF licht ons in over de gang van zaken en vertelt gelijk dat we niet naar de kennels kunnen omdat er diaree heerst. Jammer, maar de gezondheid van de pups staat voorop. De demonstratie gaat wel door.

Na het uitreiken van de mappen weten we dat we een reutje krijgen dat Wubbo heet. Leuke naam hè? De pups uit het nest heten : Wubbo, Winston, Wodan, Whoopie en Wietse. Email adressen van de fokgastgezinnen worden uitgewisseld, waarna er een rondleiding volgt. Interessant om te zien waar ze allemaal aan gedacht hebben, om ervoor te zorgen dat de blinden die hier logeren hun weg ook kunnen vinden.

En dan komen we dan toch echt bij de puppies uit. Jeetje die zijn al groot. Het lijken al reuzen als je dat vergelijkt met Alou op die leeftijd.

Dan gaan we toch echt naar de demonstratie voordat we de pups meekrijgen. Zeer indrukwekkend op een oefenterrein loopt blindengeleidehond Uno met zijn begeleider en voert de meeste opdrachten al vlekkeloos uit. Hij is pas 2 maanden in opleiding dus dat is zeer indrukwekkend.

Uno in actie

En dan is het echt zover, nadat iedereen de mand met inhoud en de gigantische zak met voer in de auto heeft gezet, worden een voor een de pups uitgedeeld. Als Iris de pup aanneemt smelt ze gelijk weg. Wat een snoesje.

Ohh wat een scheetje

Dan worden er nog afzonderlijke foto's en een groepsfoto gemaakt. Dat geeft nog heel wat hilariteit, want de pups hebben er niet altijd evenveel zin in.

Na afscheid te hebben genomen neemt Iris Wubbo mee voorin de auto. Hij begint bijna meteen te piepen en houdt dit prompt dik een half uur vol. Af en toe lijkt het net alsof hij lacht en liggen we in een deuk. Daarna valt hij in slaap en genieten wij van de welverdiende rust. hij houdt het een half uur vol en piept dan vrolijk verder.

Thuis aangekomen, zetten we Wubbo in de goot, maar hij geeft geen krimp. Ook op de stoep doet hij niks, we wonen namelijk aan een erg drukke straat, dus in de goot is het niet echt veilig.

Binnengekomen doet hij zijn plasje supersnel en maakt hij kennis met onze Alou. Ze kunnen het prima met elkaar vinden. Af en toe gaat de kleine gup wat te ver en waagt het om Alou d'r bot af te pakken en dan snauwt Alou wel van zich af. Over het algemeen gaat het super. Ze spelen samen en gaan daarna vrolijk samen pitten. Kortom het gaat nog beter dan verwacht.

Iris houdt vannacht de wacht, we hopen dat ze nog aan slapen toekomt.