dinsdag 20 augustus 2013
Spelen met Rex.
Vandaag mocht ik mee met het vrouwtje op de fiets. ze zette me in een grote tas, waar ik maar net met mijn hoofdje bovenuit kwam. Toen moest ik ook nog stil blijven zitten want het vrouwtje wilde er een foto van maken. kijk maar.
donderdag 15 augustus 2013
Hij komt, hij komt.
Vandaag gaat het gebeuren. Floyd onze nieuwe pleegpup wordt gebracht. Om 3 uur wel te verstaan. Nog even de voortuin in orde maken. Maandag heb ik de vakantie was weggewerkt. Dinsdag het huis gepoetst, waar bij ik de kids ook heb ingeschakeld. Woensdag voor 2 weken zo veel mogelijk boodschappen in huis gehaald. En natuurlijk heb ik informatie geprobeerd te krijgen van het F nest. En dat is met behulp van Facebook aardig gelukt.
 |
| (Pink) Floyd |
maandag 12 augustus 2013
We zijn weer beschikbaar voor een pup.
Gisteren zijn we terug gekomen van vakantie. Onderweg heb ik al eens tegen John gezegd : "Als we morgen thuis zijn bel ik direct de KNGF op dat we al beschikbaar zijn, ook voor een jonge herplaatser". We hadden immers opgegeven pas op 20 augustus terug te zijn van vakantie. we hebben een heerlijke tijd doorgebracht in Londen en hadden aan 3 weken vakantie ruim voldoende.
zondag 19 augustus 2012
Hij is nu een hetje.
Wat gaat de tijd toch snel. Onze Wubbo is al weer bijna negen maanden en sinds donderdag een hetje.
Donderdagmorgen hebben we hem al om half 10 naar de dierenarts gebracht. Waar Wim onze dierenarts hem een injectie in een spier probeerde de geven. Aangezien ik Wubbo niet kon afleiden met een koekje, zag hij die spuit niet zo zitten. Na drie keer steken, was de spuit eindelijk leeg. De peniciline ging er daarna zonder problemen in, hij was per slot van rekening al verdoofd.
Ik ben gebleven tot hij echt sliep. Om kwart over 3 mocht ik hem weer ophalen. En wat denk je, daar stond niet een slaperige zielige hond, maar een drukke klaarwakkere hond die graag naar huis wou. Iris en ik hadden moeite om hem in toom te houden. En toen de klep van de auto openging sprong hij er direct in. En dat te bedenken dat wij hem erin hadden willen tillen. Eenmaal thuisgekomen en na een halve bak voer gegeten te hebben werd hij toch wat kalmer. Na een pijnstiller te hebben genomen heeft hij de hele nacht doorgeslapen.
Vrijdag was hij heel rustig en zaterdagavond, toen de ergste hitte eenmaal voorbij was hebben we voor de eerste keer weer met hem gewandeld. Zijn behoefte doen gaat een beetje moeizaam, maar wordt met de dag beter. Zondagmorgen op tijd gewandeld met de honden, daarna is Wubbo erg onrustig. Ik vermoed dat hij wat pijn heeft en waag er nog een pijnstiller aan. Een half uur later komt hij tot rust en valt in slaap op de koude tegels. En dat is maar goed ook want het is inmiddels 2 uur en 30 graden buiten.
Al met al is de castratie 100% meegevallen. Alou was altijd veel zieker na een narcose. Deze meneer schijnt bijna nergens last van te hebben. Nu nog een beetje minder puberen, dan kunnen we weer vooruit met hem.
Donderdagmorgen hebben we hem al om half 10 naar de dierenarts gebracht. Waar Wim onze dierenarts hem een injectie in een spier probeerde de geven. Aangezien ik Wubbo niet kon afleiden met een koekje, zag hij die spuit niet zo zitten. Na drie keer steken, was de spuit eindelijk leeg. De peniciline ging er daarna zonder problemen in, hij was per slot van rekening al verdoofd.
 |
| Nu nog een hij, straks een hetje. |
Ik ben gebleven tot hij echt sliep. Om kwart over 3 mocht ik hem weer ophalen. En wat denk je, daar stond niet een slaperige zielige hond, maar een drukke klaarwakkere hond die graag naar huis wou. Iris en ik hadden moeite om hem in toom te houden. En toen de klep van de auto openging sprong hij er direct in. En dat te bedenken dat wij hem erin hadden willen tillen. Eenmaal thuisgekomen en na een halve bak voer gegeten te hebben werd hij toch wat kalmer. Na een pijnstiller te hebben genomen heeft hij de hele nacht doorgeslapen.
Vrijdag was hij heel rustig en zaterdagavond, toen de ergste hitte eenmaal voorbij was hebben we voor de eerste keer weer met hem gewandeld. Zijn behoefte doen gaat een beetje moeizaam, maar wordt met de dag beter. Zondagmorgen op tijd gewandeld met de honden, daarna is Wubbo erg onrustig. Ik vermoed dat hij wat pijn heeft en waag er nog een pijnstiller aan. Een half uur later komt hij tot rust en valt in slaap op de koude tegels. En dat is maar goed ook want het is inmiddels 2 uur en 30 graden buiten.
Al met al is de castratie 100% meegevallen. Alou was altijd veel zieker na een narcose. Deze meneer schijnt bijna nergens last van te hebben. Nu nog een beetje minder puberen, dan kunnen we weer vooruit met hem.
zondag 10 juni 2012
Floriade
Het is al weer een hele tijd geleden dat ik iets geschreven heb. Shame on me. Altijd dezelfde smoesjes, druk, druk, druk. Vanaf woensdag kan ik die smoes niet meer gebruiken want dan heb ik mijn B-examen tenor trombone erop zitten. Dus dan kunnen er nog wat artikelen uit de oude doos geplaatst worden, als er foto's van zijn.
Afijn om nu maar eens echt met mijn blog te beginnen : zondag was het zover, we gingen met Jong Nederland naar de Floriade om daar een concert te geven. Slechts 2 keer geoefend en een vervangende dirigent mee en geen drummer, dus "fingers crossed". Zowel het A-blaasorkest als het B-percussie orkest en nog wat aanhang gingen mee. Wubbo en Iris waren ook van de partij. Met zijn allen vertrokken we met een grote dubbeldekkerbus naar Venlo. Nee toch niet met zijn allen, het bestuur stond nog op de stoep, dus daar moesten we voor terug. Wubbo lag lekker knus aan onze voeten onder de tafel te pitten. Je zag hem denken : dit is minder eng dan de buurtbus.
Eenmaal aangekomen konden wij onze spullen in de kleedkamers zetten en de aanhang werd bij de hoofdingang gedropt, waar ik Iris en Wubbo weer ontmoette. Had Wubbo toch een fledderpoep midden op het pad neergelegd, en Iris had geen poepzakjes.... Stond ze daar met een rode kop. Van daaruit hebben we tot 12 uur rondgelopen om vervolgens mijn lunchpakket te halen. Wubbo netjes vooraan lopend en af en toe wat te hard trekkend. Na een welverdiende lunch en een halve liter water voor Wubbo konden we er weer tegenaan.
Wubbo hebben we toen maar aan de lange lijn laten lopen, want zijn geduld was op. Geeft niet hoor menneke je bent nog maar een pup. In Villa Flora aangekomen blijkt dat een erg mooi paviljoen te zijn, waar we ons hebben vergaapt aan de mooie planten. We maken voor de eerste keer kennis met het fenomeen Japanner. Zo bang als de meeste Aziaten zijn voor honden, zo gek zijn de Japanners ermee. Resultaat, we moeten wel 100 keer uitleggen dat Wuppie onze Guidance Dog in Trainig is, dus NO TOUCH. But he's so cute, is de standaard opmerking. Ook komen we er niet onderuit om met 6 geisha's op de foto te gaan en dat levert een leuk plaatje op.
De hele rest van de dag worden we door elke passerende Japanner gefotografeerd. In het begin stapt Iris nog opzij omdat ze denkt dat er iemand anders op de foto moet, dus daar lachen we dan ook smakelijk om. Wat de Floriade betreft is onze conclusie eensluidend. Deze is de moeite waard als je van mooie tuinen houdt of ideeën op wil doen. Maar verder zijn er maar een paar mooie paviljoens. Als je niet voor de tuinen komt is € 25,- echt aan de royale kant.
Dan komt de tijd voor ons optreden en gaan we terug naar de kleedkamer om om te kleden. Wubbo en Iris worden van drinken voorzien en als we omgekleed zijn gaan we naar de hoofdingang. Onderweg vertelt Jack, onze interim dirigent, ons dat hij net voor de zesde keer opa is geworden. Hij glimt aan alle kanten van trots. Als alles opgesteld is kunnen we beginnen. Het gaat niet echt vlekkeloos, maar klinkt ook niet slecht. Volgens Iris was het een goed optreden. Wubbo zal het allemaal worst wezen, die heeft lekker door de muziek heen gepit. Zelfs tijdens het optreden van het percussieorkest slaap hij lekker naast Iris in de schaduw. Tijdens ons tweede optreden drumt de dirigent van de percussiegroep en het klinkt gelijk een heel stuk beter.
Al met al was het een vermoeiende dag, ook voor Wubbo. Maar hij begint echt een hond te worden die je overal mee naartoe kunt nemen. Hij heeft op wel honderd verschillende ondergronden gelopen, van beton tot rooster, van traanplaat tot kunstgras, je kunt het zo gek niet noemen. En alleen bij kunstgras keek hij even raar op. Hij heeft zich maar een keer echt misdragen toen er een hulphond voorbij kwam, maar daar mocht hij niet naartoe van ons. Gek hè?
O ja Wubbo heeft zijn eerste uitnodiging al binnen om een labrador teefje te komen dekken. Misschien een idee KNGF?
 |
| Bloemenhondje Wubbo |
Afijn om nu maar eens echt met mijn blog te beginnen : zondag was het zover, we gingen met Jong Nederland naar de Floriade om daar een concert te geven. Slechts 2 keer geoefend en een vervangende dirigent mee en geen drummer, dus "fingers crossed". Zowel het A-blaasorkest als het B-percussie orkest en nog wat aanhang gingen mee. Wubbo en Iris waren ook van de partij. Met zijn allen vertrokken we met een grote dubbeldekkerbus naar Venlo. Nee toch niet met zijn allen, het bestuur stond nog op de stoep, dus daar moesten we voor terug. Wubbo lag lekker knus aan onze voeten onder de tafel te pitten. Je zag hem denken : dit is minder eng dan de buurtbus.
 | |
| Iris en Wubbo op de Rabotoren |
Eenmaal aangekomen konden wij onze spullen in de kleedkamers zetten en de aanhang werd bij de hoofdingang gedropt, waar ik Iris en Wubbo weer ontmoette. Had Wubbo toch een fledderpoep midden op het pad neergelegd, en Iris had geen poepzakjes.... Stond ze daar met een rode kop. Van daaruit hebben we tot 12 uur rondgelopen om vervolgens mijn lunchpakket te halen. Wubbo netjes vooraan lopend en af en toe wat te hard trekkend. Na een welverdiende lunch en een halve liter water voor Wubbo konden we er weer tegenaan.
 |
| Een prachtig, groen gedekte tafel, voor de sier.... |
Wubbo hebben we toen maar aan de lange lijn laten lopen, want zijn geduld was op. Geeft niet hoor menneke je bent nog maar een pup. In Villa Flora aangekomen blijkt dat een erg mooi paviljoen te zijn, waar we ons hebben vergaapt aan de mooie planten. We maken voor de eerste keer kennis met het fenomeen Japanner. Zo bang als de meeste Aziaten zijn voor honden, zo gek zijn de Japanners ermee. Resultaat, we moeten wel 100 keer uitleggen dat Wuppie onze Guidance Dog in Trainig is, dus NO TOUCH. But he's so cute, is de standaard opmerking. Ook komen we er niet onderuit om met 6 geisha's op de foto te gaan en dat levert een leuk plaatje op.
 |
| Onze grootste fans van vandaag. |
 | |
| Blaasorkest A van Jong Nederland Asten |
Dan komt de tijd voor ons optreden en gaan we terug naar de kleedkamer om om te kleden. Wubbo en Iris worden van drinken voorzien en als we omgekleed zijn gaan we naar de hoofdingang. Onderweg vertelt Jack, onze interim dirigent, ons dat hij net voor de zesde keer opa is geworden. Hij glimt aan alle kanten van trots. Als alles opgesteld is kunnen we beginnen. Het gaat niet echt vlekkeloos, maar klinkt ook niet slecht. Volgens Iris was het een goed optreden. Wubbo zal het allemaal worst wezen, die heeft lekker door de muziek heen gepit. Zelfs tijdens het optreden van het percussieorkest slaap hij lekker naast Iris in de schaduw. Tijdens ons tweede optreden drumt de dirigent van de percussiegroep en het klinkt gelijk een heel stuk beter.
 |
| Die in dat cirkeltje, dat ben ik. |
Al met al was het een vermoeiende dag, ook voor Wubbo. Maar hij begint echt een hond te worden die je overal mee naartoe kunt nemen. Hij heeft op wel honderd verschillende ondergronden gelopen, van beton tot rooster, van traanplaat tot kunstgras, je kunt het zo gek niet noemen. En alleen bij kunstgras keek hij even raar op. Hij heeft zich maar een keer echt misdragen toen er een hulphond voorbij kwam, maar daar mocht hij niet naartoe van ons. Gek hè?
 | |
| Wubbo 6,5 maanden |
donderdag 22 maart 2012
Samen slapen
We hebben een matje van 1 bij 1 meter in de kamer liggen. En wat denk je, allebei de honden slapen daar graag. Als het kan zelfs samen.
woensdag 21 maart 2012
Met Wubbo naar de universiteitskliniek
Met Faïsca van de KNGF is afgesproken dat we vandaag naar Utrecht zullen gaan, zodat Wubbo onderzocht kan worden. Wubbo gilt het namelijk af en toe uit van de pijn en wij weten niet waarom. Omdat Wubbo zo gigantisch hard groeit willen we geen risico lopen. Vandaar dat wij rond kwart over 11 in de auto stappen op weg naar Utrecht. John en ik verwachten dat Wubbo lastig wordt, hij heeft immers sinds gisteravond 18:00 uur niks meer gegeten. Maar het tegendeel is waar. Hij is super relaxed, gelukkig maar.
We komen ruim op tijd aan en ik besluit om Wubbo nog even in de goot uit te laten. Van de KNGF zijn 3 personen aanwezig Daniëlle, Faïsca en nog iemand. Van geleidehondenHyves had ik begrepen dat het een hele reünie wordt, dus we zijn niet verbaasd als we Lenka, Nala en Mabel treffen die hun 1jaarse keuring krijgen vandaag. Ukas van 6 maanden is er en Irwin met Sharon en man, Noortje en Freya met Jannie en haar man komen later. We missen Tessie met haar baasje Marja.
We komen ruim op tijd aan en ik besluit om Wubbo nog even in de goot uit te laten. Van de KNGF zijn 3 personen aanwezig Daniëlle, Faïsca en nog iemand. Van geleidehondenHyves had ik begrepen dat het een hele reünie wordt, dus we zijn niet verbaasd als we Lenka, Nala en Mabel treffen die hun 1jaarse keuring krijgen vandaag. Ukas van 6 maanden is er en Irwin met Sharon en man, Noortje en Freya met Jannie en haar man komen later. We missen Tessie met haar baasje Marja.
Abonneren op:
Posts (Atom)