Buurtbus

De buurtbus stopt bijna bij ons voor de deur, het ligt dus voor de hand om hier eens een reis mee te maken. Vorige week hadden we  het plan gevat om met de buurtbus naar het dorp te gaan, een kop koffie te drinken en daarna met de buurtbus terug. Maar dan hadden we wel anderhalf uur koffie moeten gaan drinken of terug moeten lopen. Nou is het ongeveer 25 minuten lopen, dus voor Wubbo teveel. En anderhalf uur koffiedrinken is wat veel van het goede voor ons. Dus dat plan hebben we maar laten varen.

Deze week hebben we een ander plan gevat. We gaan met de buurtbus naar Deurne en kunnen dan na een half uur stationstraining terug naar huis. Dat plan ziet er heel wat beter uit. Bij de halte aangekomen snappen we niks van het reisschema, aan welke kant van de weg moeten we nu gaan staan? Het lijkt wel alsof de bus naar Geldrop aan dezelfde kant stopt als de bus naar Deurne. Dat kan toch niet?

We zien de eerste bus in tegengestelde richting komen. Hé die gaat toch naar Deurne? Hoe kan dat nou? Als de eerste buurtbus aan onze kant stopt vragen we toch maar eerst waar hij naartoe gaat. En dat is maar goed ook want deze gaat dus naar Geldrop. Die naar Deurne is dus te laat, maar volgens de chauffeur werd hij bijna achtervolgd door de bus naar Deurne. Even wachten dus nog.

Als de bus arriveert stappen- en checken we in. Wubbo mag natuurlijk gratis mee. Het is een mooi tochtje, maar Wubbo is best onrustig en dat is ook niet gek, want bij elke bocht slingert de bus behoorlijk en bij elke verkeersdrempel wordt hij een beetje gelanceerd. Wat tot gevolg heeft dat hij zich niet echt op zijn gemak voelt. Al gauw nadat een mevrouw is ingestapt merken we dat het gesprek over ons gaat. We laten het maar zo en mengen ons er niet in.

Bij het station  aangekomen doen we onze brief op de bus en gaan op het middenperron zitten. Ik haal een lekker bakje koffie bij Bread Pit. Alweer gaat het gesprek over Wubbo, ze hangen aan mijn lippen. Ook deze dames vinden dat wij erg goed werk doen en dat Wubbo een beauty is. Maar dat wisten wij natuurlijk al lang. Toch ga ik al gauw terug naar Iris en Wubbo, anders wordt de koffie koud.

Na een half uurtje begeven we ons naar de halte, waarop staat dat hij sinds december buiten gebruik is. Huh?? We besluiten te bliiven staan en onze gok wordt beloond. Dezelfde chauffeur van de heenweg pikt ons weer op en we besluiten voorin te gaan zitten om even te kletsen. We praten honderduit vooral over blindengeleidehonden natuurlijk. En over Wubbo. We zijn het er over eens dat Wubbo het erg goed doet, ook al is hij wat onrustig. We vertellen hem dat we dit ritje nog een paar keer moeten maken en de chauffeur nodigt ons uit om dat volgende week dinsdag te doen, dan heeft hij weer dienst Dat lukt ons helaas niet, dan hebben we een afspraak, dus dat wordt de week erna. Als slagroom op de taart zet de chauffeur ons voor onze oprit af, dat is nog eens service zeg. We hebben erg van dit ritje genoten, meer dan Wubbo, en gaan het zeker over doen. En dat is zeker te danken aan de vriendelijke buschauffeur. Petje af voor deze vrijwilligers.