Huisbezoek PPZ

Er staat vanmorgen weer een huisbezoek van de KNGF op het programma. Deze keer is het Faïsca (uitgesproken : Feejeska) die ons met een bezoek vereert. Maar lang voordat zij aanbelt liggen wij erg in een deuk om een actie die Wubbo uithaalt. Alou  ligt lekker op de grond terwijl wij Wubbo het commando zit geven. En waar denk je dat hij gaat zitten? Bovenop Alou, dat zit in ieder geval lekker zacht. Wubbo toch alsof onze kamer niet groot genoeg is.

Dat zit lekkerder dan op de koude grond.

Om 10 uur belt Faïsca aan en gaan we met een kop koffie en thee aan tafel zitten. We vallen maar meteen met de deur in huis en vertellen waar we ons zorgen over maken. Soms gilt Wubbo het namelijk uit van de pijn en we kunnen er maar niet achter komen waar hij dan pijn heeft. Omdat Wubbo zo hard groeit wil Faïsca geen risico lopen en vindt het verstandiger als we met hem naar de universiteitskliniek komen om iets ernstigs uit te sluiten. PPZ neemt daarvoor nog contact met ons op.

Verder vertellen we natuurlijk honderduit over hoe het gaat met Wubbo. Dat hij bijna zindelijk is, dat hij goed meeloopt en heel sociaal is met andere honden. Dat hij meestal goed terugkomt als we hem roepen en dat hij mij in het weekend heerlijk uit laat slapen. Helemaal trots zijn we erop dat hij zich zo goed gedraagt in winkels. Bij de kassa gaat hij zelfs liggen en staat pas weer op als alles in de kar zit en er betaald is. Beter kan toch niet?

Ook de mindere dingen komen ter sprake. Hij blaft namelijk veel en wij vragen ons af wat we eraan kunnen doen. Gek word je er af en toe van, ook omdat  je niet snapt wat hij nou wil. Ook wil hij niet voor het huis poepen, dat levert af en toe komische situaties op want hij sleurt mij dan de hele goot door om ergens aan het eind van de straat zijn behoefte te doen. En in de bench houden we hem vaak niet langer dan een kwartier rustig, als het lekkers op is begint hij direct te miepen, de hongerlap.

Als afsluiting lopen we met Faïsca even naar de bakker om te kijken hoe hij zich in winkels gedraagt. Daar geeft hij een perfecte show weg. Hij gaat netjes bij de broodjes af en loopt pas weer door als ik hem vrij geef. Petje af Wubbo!! Op de terugweg heb ik het er met Faïsca over dat hij regelmatig erg hard trekt. Zij laat mij zien hoe ik dat kan voorkomen door de riem voorlangs te leiden en dan de riem te laten zakken. Ein inderdaad trekken kan zo bijna niet meer. Hij struikelt bijna over zijn eigen poten. Alleen doen als het echt nodig is dus.

Aan het eind van het bezoek komen we tot de conclusie dat we erg tevreden zijn hoe het met Wubbo gaat. En dat Wubbo eigenlijk een GVR (grote vriendelijke reus) is volgens Iris en Faïsca. We mogen de commando's staan en naast oefenen. En we gaan Wubbo tijdens het eten aankleden met de puppycoat. Zo gauw als hij zijn jasje accepteert mag hij deze ook in de winkels gaan dragen, en dat vinden wij wel spannend. Hopelijk geen slinkse aai-aanvallen meer.

Wat ben ik nou knap hè?

Het gaat al gauw erg goed.