Nekbreker

De komende tijd wordt het oppassen waar je je voeten neerzet, want waar je ook naartoe loopt Wubbo loopt altijd voor je voeten. Zelfs nu ik een stukje schrijf voor de blog ligt hij bovenop mijn tenen. Soms is dat lastig en soms lekker warm. Het is vooral vertederend.
Gisteren hebben we geprobeerd of we de twee honden samen in de bench konden laten liggen. En dat werkte perfect, dus de plannen voor de nachtrust hebben we gewijzigd. Alou en Wubbo slapen een paar nachten samen in de bench. Daarna gaan we ze scheiden. Alou in de mand in de gang en Wubbo ook in de gang, maar dan in de bench. Vervolgens verplaatsen we Alou langzaam totdat ze na verloop van tijd in de kamer slaapt. Ik moet zeggen het plan heeft gewerkt.

Jij bent klein en ik ben groot.

Vannacht had ik de waakdienst, en ik heb gewoon door kunnen slapen tot half 8. Perfect, ze werden pas wakker toen ik boven aan het rommelen was. Dat is precies waar we op hoopten.

Verder heeft hij nog niet binnen gepoept. Maar de helft van de plassen doet hij nog steeds binnen. Je weet dat hij moet plassen want hij snuffelt overal. Maar eenmaal buiten weet hij niet hoe snel hij weer naar binnen wil. Wij trappen daar dan niet in, maar meneer neemt dan zoveel tijd dat wij er echt genoeg van krijgen. Hij doet echt alsof hij niet hoeft. En geloof het of niet ons geduld is niet eindeloos. Vandaag is hij zelfs een keer bij de deur gaan zitten, en wij naar buiten met hem. Meen je nou dat hij wat doet. We komen weer binnen en wat denk je? Juist ja.

Gedraag je, dit is mijn mand

Vandaag is de dag van bijslapen. Lekker rustig zeg. Ik kan zomaar even mijn ogen dichtdoen op de bank. Dat is toch wel lekker, want ondanks dat hij doorgeslapen heeft slaap je zelf niet zo vast. Hij slaapt bij Alou in de mand, maar later op de avond leggen we hem in zijn eigen bench. Het is beter dat Alou d'r mand van haarzelf blijft.

Alou is zo lief voor Wubbo, hij voelt zich dan ook snel thuis bij ons. Hij piept bijna niet meer. Toch is hij veel verbaler dan Alou is. Alou blaft bijna niet en als ze iets wil kijkt ze alleen zielig. Wubbo laat echter regelmatig wat van zich horen. Hij blaft dan ook al behoorlijk stoer. Kreunen en piepen doet hij ook regelmatig. Het probleem is alleen dat wij bijna nooit begrijpen wat hij bedoelt. Gek hè?

En Alou? Die speelt met hem, kluift samen met hem op haar bot, laat hem aan haar oren hangen. Maar als het haar teveel wordt grauwt ze even en dan is het goed. Alou maakt het een stuk makkelijker voor ons.

Jij mag wel aan mijn botje kluiven hoor